|
تغییر برای برابری در اصفهان
|
||
|
این وبلاگ متعلق به گروهی ازفعالان کمپین یک میلیون امضا در اصفهان است |
اعلام حمایت بیش از دویست نفر از فعالان برای آزادی اعضای کمپین یک میلیون امضا که درجریان بزرگداشت روز جهانی کارگر بازداشت شدند
درپی بازداشت تعدادی از فعالین کمپین یک میلیون امضا درجریان بزرگداشت روزجهانی کارگرودرحالیکه یک هفته ازاین بازداشتهای غیر قانونی می گذشت و تلاش های خانواده های آنان بی نتیجه مانده بود، گروه تغییر برای برابری در اصفهان تصمیم گرفت برای آزادی یاران دربند بیانیه اعتراضی صادرکرده و گوشه فعالی را به منظور ایجاد بخشی از فشاربرحاکمیت ایجاد کند ، بخشی از فشار که می توانست از سوی جمعی مشخص و براساس خواستی مشخص متمرکز باشد(جمعی که خودرا فعالان کمپین یک میلیون امضا می دانند) . جمع مشخصی که قادراست ضمن احترام به عمل ازادانه اعضایش برای حضور درحرکتهای هر جنبش مدنی دیگربطور مستقل درخواست خود را (همچون آزادی بی قید و شرط اعضایش )مطرح سازد بی آنکه بیم تصلب به چپ یا راست را داشته باشد و البته بی آنکه از حضورافراد متحدش درهرجنبشی نگران .
علی رغم انتقاد تعدادی از دوستان کمپینی که مایل بودند ما به عنوان «جمعی از کمپین» دربیانیه مان ، آزادی همه دستگیر شدگان چه کمپینی وچه فعالین کارگری رادرخواست کرده باشیم و البته امضای خودرا مشروط به تغییر بیانیه کردند ، گرچه خواستار آزادی بدون قید و شرط تمامی بازداشت شدگان هستیم اما خواستیم اقدام مشخص مان در جهت اعلام حمایت از اعضای در بند کمپین یک میلیون امضا باشد وضمن ذکر آرزوی قلبی مان برای آزادی همه دستگیر شدگان دراین روز، چه فعالین کارگری وچه اعضای کمپین ، بیانیه زیر را تنظیم ومنتشر ساختیم .
بیانیه و اسامی امضا کنندگان
گیرم که در باورتان به خاک نشسته ام
با رویش ناگزیر جوانه ها چه می کنید؟
نزديك به یک هفته از بازداشت غیر قانونی و تفتیش منازل جلوه جواهری، نیکزاد زنگنه، کاوه مظفری، امیر یعقوبعلی، پوریاپوشتاره، طاها ولی زاده، از فعالان کمپین یک میلیون امضا برای تغییر قوانین تبعیض آمیز علیه زنان درجریان برگزاری مراسم روز جهانی کارگر می گذرد . این مراسم که براساس فراخوانی از طرف کمیته برگزاری مراسم اول ماه مه منتشر شده بود ، پیش از برگزاری به خشونت کشیده شد. دراین میان دوستان کنشگر کمپین یک میلیون امضا نیز بطور غیر قانونی دستگیر ومنازل آنها مورد تفتیش قرارگرفته و روانه زندان شدند .
ممنوع الملاقات شدن بازداشتی ها و قرار وثیقه های سنگین و بی نتیجه ماندن پیگیری های خانواده های دستگیر شدگان از یک سو و صدور حکم جزای نقدی برای فعال دیگر کمپین ، نفیسه آزاد ، جز تنگ نمودن عرصه برفعالان جنبش های مدنی ،بخصوص فعالان کمپین یک میلیون امضاء ، هدف دیگری را دنبال نمی کند .
بنابراین ما امضا کنندگان این بیانیه ضمن اعلام نگرانی نسبت به وضعیت این دوستان، خواستار پايان دادن به بازداشت غیر قانونی و آزادی هر چه سریعتر کلیه بازداشت شدگان هستیم.
اسامی امضا کنندگان بیانیه :
آرش نصیری اقبالی/آرارات راتوسيان/ آرزو اقبالی / آرزو حسینی/ آزاده خسروشاهی/ آذرخش صادق زاده/ آسیه امینی/آناهید آذرم/ آیت کتولی/ آیدا قجر /آینا قطبی یعقوبی/ آمنه نصر رمزی/آینده آزاد/آهو سالم/داریوش ابوالفضل اردوخانی/ احمد باطبی/ احمد نجاتی/ احترام شادفر/ اختر قاسمی/ افسانه گودرزی/ افشین نیازی / اکرم خیر خواه/ الهام قیطانچی/ الهه شریف پور / الناز بابایی/ الناز براتی /الی رحیمی/ اکبر سمانی پور/ اکبر عطری/ امید کوهی/ امیر حسین گنج بخش/امیر رضا اردلان/ امین علم الهدی/ باوند بهپور/ بابونه نادری //بهار آزرم / بهزاد کریمی/ بهروز خدایی/ بهمن احمدی امویی/ بهنام محمدی/ بیتا/ پریسا احمدیان/ پریسا انصاری / پرویز شوکت/ پرتو نوری علا/ پروین اشرفی/ پویاعزیزی/ پیام مفیدی/ پرستو اللهیاری/ توران همتی/ تارا نیازی/ تارا عظیما/ جعفر حسین زاده/ جهان عصمتی/حمیده وطنی/حمیده نظامی/حسین روحانیون/ حسین موسوی کوشکی /حسین علوی /حامد صادقی صفت/ حسن نایب هاشمی/ خورشید عابدین/ خدیجه مقدم/ دیاکو مرادی علی آبادی/ داریوش مرادی/ راحله حسینی/ روبان تبریزی/ رزا حسامی/ رضا بی شتاب/ رضا کاویانی/ رضا رازی/ رضا سیاوشی/ رضا کریمی / رضا شجاعیان/ رضوان مقدم/ روجا بندری/ رودابه امیدیان / رویا صحرایی/رویا زینل/ رویا کاشفی/ زارا امجدیان/ زهرا شاهرخی/ زهرا بی شتاب/زهرا حلمی پور/ زهره رحمانیان/ زویا اسکندریان/ ژیلا بنی یعقوب/ سخرمفخم/سیامک فرید/ سمانه عصری/ سهیلا شفقی/ سید امیر خرم/ سمانه عابدینی/ سهیل آصفی/ سامان رسول پور/ سودابه فرخ نیا/ سحر سجادی/ سمانه موسوی/ ستاره هاشمی/ سعید شروینی/ سهراب بهداد/ سارا کریمی /سارا صباغیان/ سحر صنیعی /سارا زارع/ سامان شاه محمدی/ ساناز محسن پور/سعیده صدیقی/سعیده عبدی/شادی صدر/ شرین اسفندارمذ/ شقایق کمالی/شقایق حیدری/ شیوا بدیهی نژاد/ شیوا نجو/ شهین محمودی/ شیرین فامیلی/ شهره محولاتی/ شهاب الدین شیخی/شهلا فروزانفر/ صدیقه مقدم/ طلعت تقی نیا/عالیه مطلب زاده/ عسل اخوان/ عفت ماهباز / عطیه وحید منش/ علی افشاری/ علی صمد/ علی قاسمی/ علی کلایی/ علی مالک زاده/غزال محسن پور /فاطمه بهادری/ فاطمه فرهنگ خواه /فتانه عبدالحسینی /فخری نامی/ فرزانه طاهری/ فرزانه ایل بیگی/ فروغ سمیع نیا / فرناز کمالی/ فرناز سیفی/ فرهاد فرجاد/ فرهاد شرفی/ فرهاد نمنی/ فرخنده جبارزادگان/فریبا داوودی مهاجر/ فهمیه خضر حیدری /فرشته قاضی /فهیمه فرسایی/کاظم علمداری/ کاوه رضایی/ کریم پور حمزاوی/ کمپین نروژ/ کوکب بهداروند/ کیانوش سنجری/ گیتی سلامی/گیتی خیرخواه/ لیلا صحت /محسن رويت وند/مسعود امیر خلیلی/ مسعود بهنود/ ملیون ایران/ مازیار خسروی/ معصومه لقمانی/ مرضیه بخشی زاده/مهسا خیراللهی/ مهشید طباطبایی/ مریم اقبالی/ معصومه ضیا/ مرجان نمازی/ مهرداد مشایخی/ مهشید طباطبایی/ محمد صابر/ محمد مهدی حبیبی/ مریم افشاری/ مریم مجد/ مریم مالک/ مریم خدارحمی/ مریم یوسفی/ مریم ستاوات/مریم عرب عامری/ مریم بهشتی/ محمد غزنویان/ محبوبه کرمی/ محبوبه عباسقلی زاده/ محسن مالجو/ مهشید جوانمرد/محسن رویاتوند/ محمد مصطفایی/ مهران براتی/ مهرداد فتاپور/ مهرداد درویش پور/ محمد برزنج/ محسن سازگارا / منصوره شجاعی/ مهدی تاجیک/میترا آناهید/ مینا جعفری/ مینو کیامان/ ناهید خیرابی/ ناهید کشاورز/ نجمه زارع/ نریمان زمانی/ نیلوفر مهدیان/ نورا حسینی/ نوید محبی/ نیره توحیدی/ نوشین احمدی خراسانی/ نینا وباب / وجیهه مقدم/ هایده مغیثی/ هانا دارابی/همایون مهمنش/ یاور خسرو شاهی/ یاسمن نیلفروشان/
بیانیه اعتراض به بازداشت جمعی از فعالان کمپین یک میلیون امضا ، درمراسم روز جهانی کارگر
گیرم که در باورتان به خاک نشسته ام
با رویش ناگزیر جوانه ها چه می کنید؟
نزديك به یک هفته از بازداشت غیر قانونی و تفتیش منازل جلوه جواهری، نیکزاد زنگنه، کاوه مظفری، امیر یعقوبعلی، پوریاپوشتاره، طاها ولی زاده، از فعالان کمپین یک میلیون امضا برای تغییر قوانین تبعیض آمیز علیه زنان درجریان برگزاری مراسم روز جهانی کارگر می گذرد . این مراسم که براساس فراخوانی از طرف کمیته برگزاری مراسم اول ماه مه منتشر شده بود ، پیش از برگزاری به خشونت کشیده شد. دراین میان دوستان کنشگر کمپین یک میلیون امضا نیز بطور غیر قانونی دستگیر ومنازل آنها مورد تفتیش قرارگرفته و روانه زندان شدند .
ممنوع الملاقات شدن بازداشتی ها و قرار وثیقه های سنگین و بی نتیجه ماندن پیگیری های خانواده های دستگیر شدگان از یک سو و صدور حکم جزای نقدی برای فعال دیگر کمپین ، نفیسه آزاد ، جز تنگ نمودن عرصه برفعالان جنبش های مدنی ،بخصوص فعالان کمپین یک میلیون امضاء ، هدف دیگری را دنبال نمی کند .
بنابراین ما امضا کنندگان این بیانیه ضمن اعلام نگرانی نسبت به وضعیت این دوستان، خواستار پايان دادن به بازداشت غیر قانونی و آزادی هر چه سریعتر کلیه بازداشت شدگان هستیم.
ازهمه دوستان خواهشمندیم ضمن اعلام همبستگی نسبت به این بیانیه ، امضای خود را تا پایان روزدوشنبه 21اردیبهشت ماه به ایمیل زیر ارسال نمایند :
با تشکر
گروه تغییر برای برابری دراصفهانبرای دلارا دارابی
شبی خورشید را در خواب دیدم
تویی تعبیر وُ این خوابیست روشن
«خواجو کرمانی»
خنده اش جادوی عشق
با سر انگشتش چو گلبرگِ بهار
چرخِ دیگر زد قلم
بر بوم، آزادی نوشت
رنگدانه در تَعَب
می تراود همچو تب
از در وُ دیوارِ سردِ این حصار
چشم بستم باز این تصویرِ کیست!
در تلألؤ در تَلالا
رقص رقصان روشنا
بر کتابِ نابِ آب
پشتِ پلکِ پُر شکنجِ لحظه ها
رازِ بیزارِ نگاه
نقش می بندد مقابل هولِ آه...
در شبِ تشویش باغِ شبنمی
خوانده در تاریکنا
دستِ افسوس به هم ساید ماه:
حکایت کرده با دل از رهِ دور
فتادی در سیه چاله چرا خور!
چه سازی چاره ی این ظلمتِ محض
ازین چَه چون برآیی شوکتِ نور!..
دل آرا وُ دل آراما!
تویی اِستاده هر سو در تماشا
مخواب ای غنچه ی نشکفته در غم!
به پرچین ها پرِ بشکسته دارد
هزاران رنگِ رؤیای کبوتر
مخواب ای لاله ی تر!
نگاهت شعله ای افکنده بر،
شامِ مشبک
همه مشاطه ی زشتی ست در سِحرِ ستمگر
ز هم پاشد مگر
از کِلکِ تدبیرِ تو یکدم
خیالِ ترس وُ تندیسِ مترسک
چشم بستم باز این تصویرِ کیست...
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
تَلالا= آواز
خور= خورشید
چرا ائتلاف در زمانه انتخابات؟
ما، بخشی از جنبش زنان ایران، به عنوان کنشگران جامعه ی مدنی در عرصه های گوناگون صنفی، مطبوعاتی، سازمان های غیردولتی، احزاب، و از درون کمپین های متعدد، طی سالیان گذشته راه های گوناگونی را برای تحقق خواسته های زنان پیموده ایم و هرگاه ضرورت اقتضا می کرده، برای تحقق این خواسته ها در کنار هم گام برداشته ایم. امروز نیز مصمم شده ایم، به منظور ارائه ی بخشی از مطالبات خود و زنان سرزمین مان، با بهره گیری از فضای انتخاباتی، ائتلاف دیگری را شکل دهیم. هدف این ائتلاف صرفا طرح مطالبات زنان است و درصدد حمایت از کاندیدایی خاص یا مداخله در حق شهروندان برای مشارکت یا عدم مشارکت در انتخابات نیست، بلکه در پرتو این کنش دسته جمعی:
ـ ما می خواهیم گفتمان «دولت ـ مردانه» را، که معمولا در فضای انتخابات غلبه دارد، از راه مسالمت آمیز به سمت تحقق نیازهای جامعه ی مدنی و به خصوص مطالبات معوق مانده ی زنان سوق دهیم.
ـ ما می خواهیم از طریق کنش جمعی خویش، مسئولان را متوجه کنیم که باید، نه فقط به لایه های راس هرم قدرت،که به گروه های مردمی و اقشار حاشیه ای نیز پاسخگو باشند و اگر درصدد جلب آرای زنان، دانشجویان، معلمان و سایر اقشار جامعه و کسب مشروعیت هستند، باید در قبال آن برای تحقق مطالبات و خواسته های آنان نیز تلاش کنند.
ـ ما می خواهیم از این طریق نشان دهیم که اگر «نیک بنگریم»، در سخت ترین شرایط اجتماعی و سیاسی هم میتوان شهروندی تاثیرگذار بود و برای زندگی بهتر و عادلانه تلاش کرد، ولی تحقق این امر مشروط به آن است که ما زنان بتوانیم و ثابت کنیم که از ظرفیت، هوشیاری و جسارت آزمودن راه های گوناگون مدنی برخورداریم. زیرا تجربه نشان داده که هر فضا و روزنه ای که زنان واگذاشته اند، بلافاصله با حضور "زن ستیزان" فتح شده و زندگی یکایک زنان کشور را بیش از پیش دستخوش تبعیض ها و محدودیت های غیرانسانی و رفتارهای خشونت بار کرده است.
به دنبال چه هستیم؟
برابری حقوقی و رفع تبعیض های جنسیتی، قومی و طبقاتی جوهر و شالوده ی مشترک مطالبات زنان در تمامی اقشار جامعه است. زنان ایران از طبقات و گروه های گوناگون اجتماعی، با این باور که ساختارهای اجتماعی در شرایط و روابط جنسیتی تاثیر دارد، همواره همدوش مردان، برای دستیابی به دموکراسی، آزادی های فردی و مدنی و حقوق شهروندی مبارزه كرده اند و از این روست که امروز نیز مانند گذشته در کنار دیگر گروههای اجتماعی، علاوه بر درخواست های مشخص خود، خواستار به رسمیت شناختن و تحقق آزادی های عمومی مصرح در قانون اساسی از جمله آزادی بیان، آزادی اجتماعات و... و همچنین توقف فشارهای گوناگون بر زنان، دانشجویان، کارگران، معلمان، اقوام و مذاهب گوناگون هستند. اما از سوی دیگر نیز می دانند که برابری جنسیتی پیش شرط تحقق دموکراسی، توسعه ی پایدار و دستیابی به جامعه ای سالم، انسانی و عاری از خشونت، فقر و بی عدالتی است.
از این رو ما، زنان و مردان ایرانی، با اعتقاد به اینکه بدون رفع تبعیض از زندگی زنان، هیچ جامعه ای به دموکراسی و عدالت ـ این دو آرمان همیشگی جامعه ی ایرانی ـ دست نخواهد یافت، از کاندیداهای ریاست جمهوری می خواهیم در سیاست ها و برنامه های خود، دو مطالبه ی اساسی ما را (که زمینه ساز تحقق مطالبات زنان در حوزه های گوناگون مندرج در جزوه ی تشریحی این ائتلاف است) مورد توجه قرار دهند:
1 – پیگیری مجدانه ی پیوستن ایران به «کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض علیه زنان»
میدانیم که لایحه ی «پیوستن دولت ایران به کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض علیه زنان» توسط دولت هفتم به مجلس شورای اسلامی تقدیم شد، اما متاسفانه پس از آن که این لایحه در مجلس ششم به تصویب رسید، شورای نگهبان آن را رد کرد و مجلس این لایحه را برای تصمیم گیری به مجمع تشخیص مصلحت نظام، که رئیس جمهور هم یکی از اعضای آن است، ارجاع داد. از این رو، از رئیس جمهور آینده می خواهیم با احترام به اصل برابری ، عدم تبعیض و عدالت جنسیتی، پیگیری مجدانه ی پیوستن ایران به کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض علیه زنان را در صدر اولویت های خود قرار دهد.
2 _ تلاش در جهت رفع قوانین تبعیض آمیز علیه زنان و به ویژه بازنگری و اصلاح اصول 19، 20، 21 و 115 قانون اساسی، به منظور گنجاندن اصل برابری جنسیتی بدون قید و شرط .
می دانیم که تغییر یا اصلاح قوانین تبعیض آمیز در حوزه ی اختیارات ریاست جمهوری نیست، اما به این امر نیز واقف ایم که اگر هیئت دولت آینده به اصل برابری زنان کشور پایبند باشد و آن را از وظایف خود بداند می تواند با امکانات و مجموعه ظرفیت های خود در جهت رفع تبعیضات قانونی علیه زنان اقدامات بسیار موثری انجام دهد و برای آن که مردم و نیز مجلس بتوانند در جهت تغییر قوانین مدنی و جزایی تلاش کنند، باید در وهله ی اول با گنجاندن «اصل برابری جنسیتی بدون قید و شرط» در قانون اساسی این امکان را فراهم آورد.
چه خواهیم کرد؟
ما برای طرح و گسترش مطالبات زنان در میان مردم و مسئولان، هر اقدامی را که لازم باشد، در حد توان و امکانات خود در سه سطح مردم، جامعه¬ی مدنی و کاندیداها، انجام خواهیم داد و امیدوار هستیم که بتوانیم حداقل در فضای انتخابات به بسط خواسته¬ها و مطالبات زنان در سطح جامعه و در میان مسئولان تلاش کنیم و با تحقق دو مطالبه¬ی کلیدی ذکر شده، در جهت نیل به سایر درخواست¬های زنان نیز قدم برداریم.
و اما چگونه؟
ما در این حرکت مسالمت آمیز و دسته جمعی سعی خواهیم کرد با توافق هرچه گسترده¬تر در میان گروه های جنبش زنان و نیز دیگر گروه های اجتماعی، مسیر آینده ی این ائتلاف را با مشارکت همه ی علاقه مندانی که به آن می پیوندند مشخص کنیم. از این رو از تمامی گروه ها و افرادی که تمایل دارند به این ائتلاف ملحق شوند و مسیر حرکت آن را شکل دهند می خواهیم با ای میل زیر تماس بگیرند و در گردهمایی ها و جلسات بحث و تصمیم گیری درباره ی چگونگی ادامه ی حرکت مشارکت کنند تا از این طریق بتوانیم با همفکری و توافق هرچه وسیع تر در طرح مطالبات زنان در این مقطع توفیق یابیم.
برای امضاء بیانیه و پیوستن به این حرکت با ای میل زیر تماس بگیرد:
activistwomenforum@gmail.com
گروه ها و افراد امضاکننده ی این بیانیه:
میدان زنان
کانون زنان ایرانی
مدرسه فمینیستی
انجمن زنان پارس
گروه تغییر برای برابری در اصفهان
کمپین یک میلیون امضاء در قم
انجمن ملی زنان کارآفرین
جمعیت حمایت از حقوق بشر زنان
جمعی از مادران صلح
شبکه وکلای داوطلب
انجمن زنان مدیر کارآفرین
کمیته زنان سازمان دانش آموختگان تحکیم وحدت
کمیته زنان انجمن های اسلامی شرق کشور
کمیته زنان فرزندان اهورایی ایران
انجمن فراسو (تبریز)
کمیسیون زنان دفتر تحکیم وحدت
گروه زنان انجمن اسلامی دانشگاه صنعتی شریف
کمیته گزارشگران حقوق بشر
کمیته پیشتیبان زنان و کودکان
کمپین آذربایجان (وبلاگ آذربایجاندا قادین سسی)
انجمن حمايت از حقوق شهروندي
کمپین یک میلیون امضاء در ایتالیا
کمیته زنان دفاع از حقوق بشر در آلمان
کانون فرهنگ و هنر
کانون رهاورد (آخن _ آلمان)
انتخابات
در آخرین روز از نشست دو روزه فعالان کمپین یک میلیون امضاء برای تغییر قوانین تبعیض آمیز در اصفهان، موضوع «انتخابات» به عنوان یک «فرصت» جهت طرح مطالبات زنان مورد بحث قرار گرفت. در بحث و بررسی پیرامون چالش/فرصت هایی که کمپین یک میلیون امضاء و به طور کلی جنبش زنان با آنها روبروست، «انتخابات» به عنوان یک «فرصت» به بحث گذاشته شد. بحث انتخابات، پیرامون دو محور مهم در میان فعالان حاضر در بحث، که شامل فعالان کمپین از شهرهای اصفهان، قم، تبریز، تهران و شیراز بود، شکل گرفت. ابتدا، اهمیت انتخابات بعنوان «فرصتی» برای طرح خواسته های کمپین؛ دوم، نقش محوری مطالبات در جریان انتخابات و تاثیرگزاری بر آن، نه با هدف پررنگ تر کردن انتخابات، که به اذعان همه شرکت کنندگان پررنگ بود، بلکه به هدف برجسته نمودن «مطالبات» مطرح شد.
مینو کیامان، فعال کمپین در اصفهان، ضمن تاکید بر اهمیت فضای نسبتا آزادی که در جریان انتخابات پیش می آید، از آن به عنوان فرصتی برای طرح مطالبات و خواسته های زنان و فرصتی مناسب برای فعالان نام برد و گفت باید از این فضا در راه طرح خواسته های زنان نهایت استفاده را برد.
فرانک فرید، فعال آذری کمپین، بر خواسته های «حداکثری» زنان تاکید داشت و گفت نبایستی از مطالبات زنان جامعه عقب تر بود و باید با شناخت دقیق بر طرح حداکثری مطالبات پای فشرد و بیشترین مطالبات را مطرح کرد. او همچنین گفت: «اگر ما قرار است از فرصت ها استفاده کنیم، وقتی فرصتی برای طرح خواسته هایمان هست ولو اینکه بدانیم برخی از آنها چندان هم دست یافتنی نیستند، باز هم باید به طرح آنها بپردازیم. مطرح کردن مسائل عمده تر خیلی اهمیت دارد، چیزی که بتواند در جامعه تکاپو ایجاد کند و بگوید چنین خواسته ای هم هست و استنادمان هم اینهمه مواردی هست که هر روز شاهدش هستیم».
کاوه مظفری، فعال کمپین در تهران، با به چالش کشیدن این نکته که فعاليت ما در اين فرصت چگونه باید باشد به برجسته سازي مطالبات اشاره کرد و گفت: «بايد مراقب باشيم كه در فضاي انتخابات از يك حزب يا كانديداي خاص طرفداري نكنيم، مسئله اصلي ما تبليغ و ترويج مطالبات مان است». او در ادامه افزود: «در اين فرصتي كه پيش مي آيد مي توانيم دامنه فراگيري مطالبات و حتي سطح خواسته هايمان را افزايش دهيم. مطالبات ما بايد آنقدر فراگير شود كه هر كانديدايي ناگزير از موضعگيري در مقابل آنها باشد. مسئله يك كانديدا يا يك حزب خاص نيست، مسئله راي دادن يا تحريم كردن نيست، بلكه مسئله ترويج مطالبات است».
آنچه بیشتر از سوی اکثریت شرکت کنندگان در نشست مطرح بود، تاکید بر مطالبات، بیش از توجه به کاندیداها بود. مینو کیامان بر محور قرار دادن مطالبات و خواسته های زنان در جریان انتخابات تاکید داشت و گفت: «اینکه چه کسی از صندوق بیرون بیاید، چندان اهمیت ندارد، آنچه مهم است جاری شدن درخواستهایی ست که مدتهاست جنبش زنان پیگیر رسیدن به آنهاست و این بدست نمی آید مگر از طریق فشار اجتماعی و درخواست خود زنان. بنابراین تاکید بر این مطالبات به جای تاکید بر فلان کاندیدا، همه کاندیدها را وادار به عکس العمل خواهد کرد.»
فعالان حاضر دربحث بر طرح مطالباتی همچون گرفتن حق طلاق، برابری و از میان رفتن تبعیض جنسیتی در قوانین، در خلال انتخابات و وادار کردن کاندیداها به حمایت و توجه هرچه بیشتر به درخواست های زنان تاکید داشتند.
پایان
|
|